Przesłuchiwany w Norymberdze 19 czerwca 1946 r., zeznał, że Hitler zdradził naród niemiecki, "rzucając go w przepaść". W tym portrecie prześledzimy życie geniusza estetyki Trzeciej Rzeszy.

Luigi Romolo Carrino (ur. w Neapolu w 1968 r.) w swojej karierze literackiej podejmował różne tematy społeczne. W "Esercizi sulla madre" do prestiżowej nagrody Strega, porusza temat szpitali psychiatrycznych. W pracy "Il pallonaro" zagłębia się w drażliwy temat homoseksualizmu w świecie piłki nożnej. Jego powieść Acqua Storta (Krzywe wody) opowiada o tłumionym homoseksualizmie w systemie mafijnym oczami więźnia, który w ostatnich trzech dniach życia, wśród halucynacji i wspomnień, przeżywa swoją przeszłość. Na końcu dzieła pojawiają się podziękowania dla Saviano i De Silva, czołowych przedstawicieli literackiego neorealizmu, których łączy z Carrino surowość języka i scenerii.