Byli nawet tacy, co przez kilka lat nie mogli nic znaleźć. Żyli w nędzy zarabiając dorywczo po kilka złotych. Ojciec Franka również stracił pracę w hucie szklanej, chociaż był wykwalifikowanym hutnikiem. Musiał zostawić rodzinę i jeździć po innych miastach w poszukiwaniu roboty. Dlatego Franek postanowił zostać śmieciarzem. Zmuszony ciężką sytuacją finansową rodziny zaczyna handlować butelkami. Jednak jego przedsiębiorczość nie jest dobrze przyjmowana przez rówieśników. Bardzo wciagajaca książka. Zofia Charszewska (1909-1941) – polska pisarka, bardzo płodna autorka wierszy i opowiadań dla dzieci i młodzieży.Początkowo pracowała jako nauczycielka, jednak po kilku latach, z powodu choroby płuc lekarze nie pozwolili Jej pracować w szkole. Musiała przerwać wykonywanie zawodu. Wtedy zaczęła pisać dla dzieci i o dzieciach. Wstąpiła na uniwersytet, na wydział bibliotekarski. Zaczęła zdobywać nowy fach, chociaż już miała własny dom, małego synka i musiała pracować na chleb.Gdyby nie wczesna śmierć Zofii Charszewskiej napewno powstałaby niejedna jeszcze ciekawa książka opisująca życie tych, których los najbardziej Ją obchodził- dzieci robotniczych i chłopskich, dzieci żyjących w trudnych warunkach, nieraz w nędzy i opuszczeniu. Marzyła o Polsce, w której każde dziecko będzie ubrane i syte, każde dziecko będzie mogło się uczyć i bawić beztrosko. Z Jej książek można uczyć się jak kochać ludzi i życie.