Zamożny warszawski kupiec zakochuje się bez pamięci w arystokratce.

Relacja Stanisława Wokulskiego i Izabeli Łęckiej to jedna z najbardziej rozpoznawalnych historii o nieszczęśliwej miłości w polskiej literaturze. Jednak „Lalka” jest czymś znacznie większym niż opowieścią o uczuciu. To wielowymiarowy obraz XIX-wiecznej Warszawy, w którym splatają się losy arystokracji, mieszczaństwa i ubogiej części mieszkańców. Prus w niemal kronikarski sposób odtwarza topografię i atmosferę miasta, przyglądając się jego mieszkańcom, obyczajom, stosunkom społecznym i przemianom ekonomicznym.

„Lalka” uważana jest za jedno z najwybitniejszych dzieł polskiej literatury. Jest to powieść o miłości, ambicji, pieniądzach, społecznych podziałach i zderzeniu marzeń z rzeczywistością.

Bolesław Prus, właściwie Aleksander Głowacki (1847-1912) – polski pisarz pozytywistyczny. Autor powieści, noweli, a także tekstów publicystycznych. Uważany za współtwórcę polskiego realizmu. Popularyzator wiedzy i działacz społeczny. Za jeden z najcenniejszych utworów Prusa uznaje się „Lalkę”, która nie tylko podejmuje wielowymiarową problematykę społeczno-obyczajową, ale także jest znakomitym zapisem kronikarskim Warszawy końca XIX wieku. Spośród innych utworów warto wymienić powieści: „Faraon”, „Emancypantki”, „Placówka”, „Dzieci” oraz nowele: „Kamizelka”, „Antek”, „Katarynka”, „Sen”.