i próbuje zapobiec morderstwu.

"Straciłem honor, stoczyłem się w błoto... A teraz... wpajałaś we mni przekonanie, że to tylko o parę dawek narkotyku chodzi, a tymczasem, wciąż stosując proszki, musisz sproawdzić śmierć. I ja ci w tym pomagam! Staję sę mimo woli mordercą! Nie, świadomym zbrodniarzem, bo wiem przecież, do czego dążysz... Łudziłaś mnie dawniej, że pragniesz tylko wydostać jakiś podpis męża, później zię z nim rozejdziesz, a my złączymy się na zawsze. Obeznie w to nie wierze. Nie wierzę... zabijesz go, a mnie, narzędzie, które przestało już być użyteczne, porzucisz... Co dalej? A najstraszliwsze w tej całej tragedii, że czuję, iż staczam się w przepaść, a nie umiem zatrzymać się w pół drogi...O, bo jeszcze kilka twych czułych słówek, a dam ci truciznę! Dam! A ty mi za nią zapłacisz, niczym kurtyzana, pieszczotą. A później roześmiejesz się, żem taki słaby, i zapomnisz o moim istnieniu ..." Stanisław Wotowski (1895–1939) ) – pisarz, dziennikarz, policjant i właściciel prywatnego biura detektywistycznego. Autor wielu powieści kryminalnych, sensacyjnych, historycznych i okultystycznych.Wotowski jako prywatny detektyw na co dzień stykał się z aferami, morderstwami, przestępstwami, które następnie z precyzją kronikarza opisywał w swoich książkach. Interesował się czarną magią, spirytyzmem, okultyzmem. Był równiez znawcą masonerii.