tijdschrift De Nieuwe Gids, waarvan hij de eerste exemplaren opgestuurd heeft gekregen, begint hij in Italië met schrijven. Zijn eerste publicatie verschijnt in 1886 in De Nieuwe Gids en beschrijft een sneeuwdag in Venetië. In zijn schrijfstijl is zijn achtergrond als schilder duidelijk merkbaar; sferen en kleuren spelen een grote rol. Drie jaar na die eerste publicatie verschijnt een bundeling van het proza van Van Looy onder de eenvoudige titel Proza, met daarin klassieke stukken als ‘De nachtcactus’, ‘De hengelaar’ en ‘De dood van mijn poes’.

Jacobus van Looy (1855-1930) was een Nederlandse schilder en schrijver. Hij groeide op in een weeshuis en leerde aanvankelijk om huis- en rijtuigschilder te worden, maar vanwege zijn talent kon hij uiteindelijk studeren aan de Rijksacadamie voor Beeldende Kunsten in Amsterdam. In 1884 ontving hij de prestigieuze Prix de Rome. Hij zetelde in de redactie van het letterkundig tijdschrift De Nieuwe Gids en maakte deel uit van de beweging van de Tachtigers. Hij publiceerde verschillende prozabundelingen en daarnaast vertaalde hij werken van Shakespeare.