swojej córki, którą chce zeswatać z arystokratą Demetriuszem. Ale Hermia jak na złość, kocha Lizandera. Tezeusz daje jej wybór: wyjdzie za Demetriusza, a jeżeli się nie zgodzi, zostanie skazania na karę śmierci, lub pójdzie do klasztoru. W rezultacie Hermia ucieka z Lizanderem do lasu, gdzie nie obowiązuje ateńskie prawo.

Jednak leśne zacisze nie gwarantuje udanego związku. Tutaj psotny elf Puk opowiada o problemach w relacjach elfickiego króla Oberona i królowej Tytanii. Oberon jest zazdrosny, i kłóci się z królową. Wpada na szalony pomysł - przygotowuje magiczny napój, który niestety dostaje się w niepowołane ręce. To wydarzenie wywołuje lawinę zawiłych następstw, zarówno dla ludzi, jak i elfów. Jakby tego było mało, poddani, przygotowujący sztukę na przyjęcie weselne księcia Tezeusza, fundują czytelnikom nie lada zabawę.

Ta wielowątkowa komedia na dobre zagościła w kanonie lektur obowiązkowych. Jest ciągle popularna wśród czytelników, gdyż nie tylko w żartobliwy sposób opowiada o kłopotach miłosnych, ale balansuje też na krawędzi fantazji i świata rzeczywistego. Dzieło doczekało się również wielu adaptacji filmowych. Swoje filmy, na podstawie Snu Nocy letniej nakręcili między innymi Max Reinhardt (1935), William Dieterle i Peter Hall (1968) oraz Woody Allen (1982). William Szekspir (1564–1616) - angielski poeta i dramatopisarz, a w późniejszym okresie życia również aktor. Uznawany za jednego z najwybitniejszych twórców zachodniej literatury. Jego dzieła przyczyniły się do rozwoju teatru elżbietańskiego. Miały także duży wpływ na słownictwo języka angielskiego. Twórca 38 sztuk, 154 sonetów i wielu innych utworów różnych gatunków. Jego najpopularniejsze dzieła, takie jak "Romeo i Julia", "Hamlet", "Makbet", "Poskromienie złośnicy", "Sen nocy letniej" czy "Król Lear", przetłumaczono na wiele języków nowożytnych, a ich inscenizacje do dziś królują w teatrach na całym świecie.