rzeczywistości. Prawdziwy świat, ludzie i dotychczasowe życie stają się dla niego nudni. Zaniepokojona mama szuka sposobów, by oderwać chłopca od gry, lecz na próżno. Aż za radą pewnego mądrego staruszka sięga po ostateczny argument – niszczy okulary syna. Eli nie może już grać, na nowo musi nauczyć się funkcjonować w prawdziwym świecie i może uda mu się zrozumieć, że jest w nim tak wiele ważniejszych spraw od technologii i jej dominacji nad światem...

Utwór radykalnie opowiadający się po stronie wrażliwości, głębokich więzi międzyludzkich, umiłowania natury, tajemnicy, która nie pozwala zapominać o istnieniu uczuć metafizycznych. To wszystko przeciw technicyzacji świata, przeciw dominacji technologii narzucającej światu władzę rzeczywistości wirtualnej, gdzie najważniejsze ludzkie wartości poddane są relatywizacji, a w konsekwencji erozji. Trzeba bronić człowieka, miłości, przyjaźni – takie jest przesłanie tej baśni.

Ewelina Mazurek – z wykształcenia inżynier materiałowy. Zamiłowaniem do nauk ścisłych, głównie fizyki i chemii, postanowiła zarażać dzieci. Pisze bajki, w których rozważa naukowe tajemnice za pomocą języka zrozumiałego dla najmłodszych. Pasjonuje się psychologią. Miłośniczka rękodzieła. Ta fascynacja sprawiła, że zaczęła własnoręcznie ilustrować swoje utwory. Hołduje zasadzie, że w życiu nie ma rzeczy niemożliwych.